ඈ

රිදුණු හිත කීරී ගසාපන්
මගෙ වැරදි මං හිර ගෙයක රහසින්
වැදූ ගෙයි මම මටත් හොර රහසෙන්
මැරූ හිත මං සගවමී ලොවට හොරැහින්

පෙර මං හන්දියෙන් එගොඩහ
රෑ පහන් අඩ අදුරේ දැවී නිවී යාවී
දහ දෙනෙක් දාහේ කොලේකින්
වසා ලෙබී පිපාසෙන්
මදී තව ඉල්ලලා ලෝබෙන්
ඉකිබිදුම් මුලු ලොවක් නොදනීවී
මේ පහන් රෑ දනී මගෙ දුක
පොඩි එවුන් හඩතී
සල්ලියෙන් නො ලැබුණත් සුවයක්
සතුට ඩිංගක් දී
මගේ වුන් එක බත් පිඩක් කද්දී
හෝරෙන් හිනැහෙන හිතට මං ගැන
තවත් වැටහෙයි
මමත් නෑ වැරදී

මම

පාරමී

තටු හොයාන ඉගිලෙන්න
මේ නිල් අහසම මට දෙන්න
උඩු හුළගට හිත ගන්න
සැඩ හිරු එපිටට යන්න
කල් යල් තුන් කල් බලන
පෙම් කවි හිත් පැලපදියම් වුණ
රන් රස ගුණයහපත් එහෙම
පින්කෙත පිරි ඉතිරෙන හිරිය
බිදි සිල් ඔතප් නැත හැංගුණ
අහස් කුස උඩුහුළගට
තටු ලැබුණද කැඩිණ
උඩු හුළඟ දෘඪ වීය
සෙනෙහස අහිමීව
හිටිනවා මම
සෙනෙහෙන් හිත් පුරවාන
හිටිනවා වෙනුවට

මං

මගට වී

ආදරේ

පාරන්න හදවත පසාරූ තුඩගින්
රාගීව ඇදහැළුණු ශ්වේතයි හිත් සුසුම්
රවටන්න ලීලෙන් කම්පිතයි දෙන රිදුම්
මම උන්නෙ නුඹටයි වෙන හිතක් නැති හුස්මකින්

 මං තරං ආදරේ වෙන කෙනෙක් නැති තරං