Posts

හෙමි හෙමින් ළං වෙන්න පැතුමන් පිරේවී

සබස ළබැදීය ළෙන්ගතූ
හවස සැනහීම හිත්බැන්දූ
පවස හැම හෑම ඩිංගිත්ත්කුදූ
දවස ගානේ නොකිය එක්කරගත්තූ

රහට රහ කර කර කියන බැද බැද කතා
පැහැට බැදි හින්දා ද මග බලුවේ ඔයා
කවට කෙළි කම් බොළද වැඩි හින්දා තියා
ඇහැට ඇහැ වෙන් නොවී කල් ගෙව්වා නොයා

නිහඩ නිසසල නිසොල්මන් අහස පොළොවෙහී
ඉවක් නැතුවා ම හිත සරාවී ඔහේ හී
හෙමි හෙමින් ළං වෙන්න පැතුමන් පිරේවී
මෙයින් නික්මී ඉන්න හිත් හේතු නොදේවී
Krishan pelwatte

නෑර තෙද බල එළියක්

ජීවිතේ කියන්නේ ඒ වෙනසට...
කලුවර වසාගෙන අහසට ම විතරක්
හැම වීදියක් වීදියක් ගානෙම
දවාලටවත් නැති එළියක්
දවල් තිස්සේ ඉදන් වෙහෙසට
බෙලිමල් ටිකක් හකුරු එක්කන්
තිබහ මහන්සිය හැම එකක්
අමතකයි කස සද්දෙ ඇහෙනකොට
එක්ක පන්දං එළියක්
ගිගුම් දෙන පසගතුරු ගොස
හිතට හරි ඔසුවක්
බලන් පේවෙන එකත්
ඇත්තට නිවෙන්නට එක විදියක්
ඒත් ඉස්සර වගේ නෑ
දැන් වෙනස් වී ඇත තරුවක්
ඈත දුරකින් බලන් උන්නට
එන්න වෙන්නෑ හැඩුවත්
කොයිතරං නං පෙරුම් පිරුවත්
ඒක අසරණ වරුවක්
මෙහෙ වුණත් මට දැනෙනවා තව
නෑර තෙද බල එළියක්
නුවර අක්මුල් අතර විහිදී
දෑල ගමනක සිරියක්....
Krishan pelwatte

යායේ හීන

රතැගිලි දෙඅත් වල ඇත තේ දලු කහට
බැදැ රෙදි කඩෙන් වහලා කකුලේ සැරව
එන උදැහැනින් නැගලා හරියට හයට
කළුවර දෙඇස් වල ඇත සහසක් සිහින

වැහි කලුවර ඉරේ දැඩි රැස් වලට හුරූ
හවසට අදුර ගොම්මන ඇස් වලට හුරූ
අහපන් දුක අදෝනා දැක බහින හිරූ
ලැයිමට උඩින් පායන්නෑ සිකුරු තරූ

කන්දේ බොරළු වැලිකැට ඇනිලා පයට
තැලුමක් නිසා ඇදුමක් දුන්නා පයට
කන්දේ ලැයිං වල හැමදාමත් රැයට
ඉකිලන කෙදිරි ඇහෙතී වරුවක් පැයට

සොච්චං පඩිය පැය ගානක විඩාවට
ඇත්‍තං යන්ට මෙහෙ දුක හැර අපායට
ගෙත්තං නොකළ අවිහිංසක හිනාවට
හංගං ඉන්න කදුළැල් ඇත නොපෑවට
Krishan pelwatte

බැදෙන්න හැගෙන්න රැදෙන්න හිදින්න

බැදෙනවනං බැදෙන්න
තතපරයකුත් ඇති හැගෙන්න
රැදෙනවනං රැදෙන්න
ඒක විතරක්ම ඇති හිදින්න
Krishan pelwatte

love and eye

ම ආසම නුඹව බලන්න උපැස් නැති ඇහෙන්
මං පඩි පෙළ අයිනෙ ඉද්දී ඈත පාරෙන් එන හැඩ
හිතාගන්නේ කොහොම මන්දා ඔයා ඔච්චර ලස්සන
හරියටම එක තීරුවක් දිග කෙලින් පාරේ අඩි තිය
දුර තියං රුව ඇදෙන ගතියක් දුටිමි ඇස් වලට ඉස්සර
දුර බලද්දී බොද වෙලා ගස්කොළ පවා නිල් අහස ද
පාර අයිනෙන් ඔයා එනකල් බලන් උන්නා ගැන ගැන
බොද වෙච්ච තල දෙකක් අස්සේ හිතදිහාවට එනවද
ඕන නං තව බලං ඉන්නම් ළගට එනකල් ගැන ගැන
KrisHan pelwatte

දිනපොත

පොත් එක්ක හිත් හෙව්ව
මං දැක්ක නො ලැබිච්ච
තව හොයන හිතින් හිත
අවුසාගෙන
එකින් එක විටින් විට
කලබලෙන් මගේ ළග
රැදී මං ගැන කියයි
මෙහෙම මං හිටිය වග
හිනාවුණ හැඩූ වග
හිතේ ලියැවුණු මතක
රැදී දාහක් දවස
මං ගෙවා දැමූවද
එහෙත් තව අතීතය
කොහොම තිබුණත් මොටද
අපැහැදිලි හෙට හිරුට
දණ නමමි මෙතැන හිද.
Krishan pelwatte 2016

මම බෝසත් නො වෙමි

අකීකරු ධෛවයක් කියලා ආයෙ එන්නේ නෑම කියලා
කදුලු දෙනෙතේ ඉහිරිලා අහස හොදටම හඩනවා
අවෛරී චේතනාවෝ පසෙකලා පසමිතුරු සංවේදනා
කුමරී හිත ද වත සංකල්පනා කවුරු හැදිනූවාද මන්දා
ඉවුරෙ දෙතැනක තනි වෙලා
වැහි බිංදු කැට ඉකි ගහනවා
වැටෙන කොපුලග සේදිලා
ගලා පහළට ගලනවා
නිතර වෙනසක් දැන දැන
කතා නොකරම ඉවසුවා
නුඹ හිනාවෙන හැඩට
මං අඩන්නේ මොකටද
ඒ වුනත් කදුළු කැටවල
බරක් ඇත මගෙ හිතට
පාරමී නුපුරමී කිසි ලෙසක
සහෝදර පෙමට කැක්කුම වැඩිය
Krishan pelwatte